Belki de sevmek için değil;
Çok yanlış zamanlarda düşmek için aklıma,
Şu kaçınılmaz kalp sızımın bir ismi olsuna,
Daldığımda boşluğa değil
Bir simaya bakayım diye
Hayal aynamda
Tanrının, şu cahilliğime ispat olsuna
Yarattığı bir hatıra olacaktın bana
Hayatın senin
Sanrılar benim
Sokaklar senin
Kapılar benim
Sen Tanrı’nın bir kulu
Ben Tanrı’nın eğlencesi
Bu yüzden yaratmış olacak Tanrı
Benim zihnime düşmüş parçanı senin
Herkese çifte bilet mi kesersin be yaradan
Şu dünya dedikleri panayırda?
Yalnızlığı sana yalvaralıma yarattın da,
Alışacak olsak
Bir sızı atıp kaçarsın kucağımıza?
Hem de
Kendiliğimizden seçmemişsek zamanında
Oltana takılan ilk tenekeyi atarsın herhal,
Misinayı rastgele savurduğunda?
Hırçınlık mı sayarsın, isyan mı bilmem ki
Kalbini boş bırakmayı.
Ama sayarsın bir şeyler belli;
Gider öyküler doldurursun rüyalarımıza.
Geçmişten replikler bulup çıkarırsın.
Yüzün varsa sinsi bir sırıtış yayılmıştır herhal şimdi
Gözlerin varsa göz kırpıyorsundur muhakkak
Senin başka işin yok mu yaradan
Benim şu bencilliğimi tamirden başkaya?
İnsan olduğunu unutunca mı iniyor bu şamar,
Yoksa hatırlayınca mı?
14 Ocak 2026